:: وبلاگ بچه های خوراسگان رشته کامپیوتر 86 ::

...ديشب دوست جواني تلفن زد و به شتاب جمله اي گفت و بي‌آن كه منتظر بماند تا جواب سلامش را بدهم، چه رسد به اينكه فرصت كنم چيزي از او بپرسم، گوشي را گذاشت: «سلام، اگر راديو دم دست است، بي.بي.سي را بگير! خداحافظ...». در سال 1363 يك دستگاه راديو از فروشگاهي در مدينه خريده‌ام كه به اندازه كف دست يك انسان ريز نقش (باريكتر از يك مرد متوسط القامه) است. نزديك به يك دقيقه طول كشيد تا ايستگاه راديو B.B.C را يافتم. پارازيت نداشت و صدا به وضوح شنيده مي‌شد. گوينده از دختر جواني كه از نيمه تا انتهاي حرفهايش فهميدم 17 ساله است، با تسلط سؤال مي‌كرد و آن جوان هم با همه كم سن و سالي، در چنبره هيچ سؤالي كه هر كدام به وضوح نشان مي‌داد هدفي در پشت آن نهفته است، گرفتار نشد و با سادگي و صفايي كه ويژه جوانان و نوجوانان است، مسلط‌تر از گوينده راديو جوابش را داد و چنان حرف دل خودش را زد كه نتوانستم حرفهايش را تا آخر نشنوم. اعتراف مي‌‌كنم و پيش از اين هم يك بار نوشته‌ام كه شنيدن صداي هر كس كه مقام و موقعيتي در ايران دارد از بخش فارسي يك راديو بيگانه، برايم ناخوشايند است، هر چند به ضرورت حرفه‌اي كه دارم، و در موقعيتيهايي كه پيش مي‌آيد، صداشان را از اين طريق شنيده‌ام و باز هم در فرصت‌هايي خواهم شنيد. نمونه‌اش صداي همين نوجوان هموطن كه تلفن دوست جواني مراوادار به شنيدن آن كرد. سخنان آن دختر جوان را به شيوه نقل به مضمون، مي‌نويسم. از مجموع آن قسمت از حرفهايش كه توانستم بشنوم و فقط چند دقيقه طول كشيد، فهميدم كه: «دختر سيامك پور زند است، نامه‌اي به رئيس جمهور نوشته است، پدرش هفتاد سال سن دارد.» با اينكه اسم سيامك پور زند را و بيش از اسم او اسم خانم «مهرانگيز كار» را شنيده بودم، براي اولين بار از همين مصاحبه دخترشان فهميدم كه اين دو، زن و شوهرند. فرزند جوان ما به B.B.C مي‌گفت: «حتي اگر از خارج اقدامي بكنند، من مال همين كشورم و پارسال براي اولين بار توانسته‌ام رأي بدهم و دلم مي‌خواهد مقامات كشور خودم به من بگويند كه پدر هفتاد ساله‌ام از چهل روز پيش تاكنون كجاست و اجازه بدهند من فقط صدای نفس پدرم را بشنوم تا بدانم آیا هنوز زنده است؟ اجازه بدهند فقط در حد یک سلام صدایش را بشنوم و اگر گناه و اتهامي دارد، ما را از آن مطلع كنند و...»
در آن چند دقيقه، چند بار ترسيدم كه تسلط گوينده B.B.C احساسات اين جوان 17 ساله را تحريك كند تا از دهان او همان حرفهايي بيرون بيايد كه گوينده مي‌خواست. اما او در آن بخش از حرفهايش كه من شنيدم، نشان داد كه با صفا و صميميت به كشورش مي‌انديشد، از مسؤولان كشورش توقع دارد، و با همه اعتمادي كه هر فرزند به پدرش دارد و با 17 سال سن كه قطعاً نمي‌تواند با تجربه‌اي دراز مدت همراه باشد، پدرش را (حتی پدرش را) از پیش نه محکوم می کند نه تبرئه. فقط به مسوولان کشورش-وطنش- می گوید که چهل روز است از پدرش خبر ندارد و می خواهد که از وضعیت او باخبر شود ... همین.
همه می دانند که صاحب این قلم به هیچ گروه سیاسی وابسته نیست. و آن قدر صراحت دارد که اگر بگوید در تمام عمرش حتی یک بار خانم مهرانگیز کار را ندیده است و از گذشته و حال آقای سیامک پورزند خبر ندارد، راست گفته است. لذا بدون هیچ انگیزه سیاسی و با احتراز از هر گونه اظهار نظر در مسائل قضایی، فقط به سابقه عمری که در معلمی گذرانده و صرف جوانان کرده ام، از همه مسوولانی که می توانند پاسخی به این دختر جوان بدهند (وبه احتمال زیاد از سوابق خدمات فرهنگی ام در این ربع قرن اخیر نیز مطلعند) با صمیمیتی برادرانه تمنا می کنم دل این فرزند 17 ساله را نشکنند، و اگر راست می گوید که چهل روز را به انتظار گذرانده است، به او با مهربانی پاسخ دهند. هیچ لزومی ندارد صاحب این قلم را که به شنیدن صدای این نوجوان ایرانی، شبی تلخ و پر اندوه را سپری کرده است مطلع کنند. من به تکلیفی که احساس کردم مرضی خداست این چند سطر را نوشتم و مثل همه نوشته هایم با هدف خدمت به جمهوری اسلامی ایران نوشتم.

روزنامه اطلاعات
1380/10/8

گل آقا
تاريخ : شنبه ۷ شهريور ۱۳۸۸

لينک ثابت | نوشته شده در 88/06/08ساعت 0

:::: عناوين آخرين مطالب وبلاگ ::::

اصفهان، صحنه خشونت و درگیری با معترضان

سروده سیمین بهبهانی به مناسبت درگذشت غم بار حضرت آیت الله العظمی منتظری

پیام موسوی پس از برکناری از فرهنگستان هنر

طالقانی و منتظری؛ آنها دو تن بودند

بدون شرح

زندگینامه آیت‌الله منتظری

وبلاگ - گزارش لحظه به لحظه از واکنش‌ها به درگذشت آیت‌الله منتظری

قرعه کشی لیگ قهرمانان انجام شد